Strona Główna
         Wymarcie
         W Polsce
         Rekordy
         Allosaurus
         Ankylozaurus
         Brachiozaurus
         Deinonych
         Diplodocus
         Galliminus
         Iguanodont
         Parasaurolophus
         Spinozaurus
         Stegozaurus
         Triceratops
         Tyranozaurus
         Velociraptor

 




Deinonych


Dinozaury - brachiozaur

Deinonych był jednym z najgroźniejszych dinozaurów. Poruszał się na tylnych nogach, a jego broniš były ostre pazury i zęby, rozrywające zdobycz z przerażającą łatwością. Aż do 1964 r. naukowcy sądzili, że występowały dwa osobne typy teropodów: duże i ciężkie - jak tyranozaur. Lub małe i szczupłe - jak welociraptor. W części południowej stanu Montana w USA znaleziono jednak skamieniałe szczątki teropoda, które skłoniły paleontologów do zmiany tego poglądu. Odkryto wówczas skamieniałości zwierzęcia, które posiadało cechy obu typów teropodów. Chodziło zawsze na dwóch nogach, było niewielkie i rącze, a jego niezwykłym orężem były dwa zakrzywione w przód i ostre ja noże szpony, umieszczone na drugim palcu każdej stopy. Pozostałe pazury deinonycha były znacznie mniejsze. Podczas pogoni za zdobyczš lub w trakcie ucieczki przed większym drapieżnikiem, silne mięśnie stóp umożliwiały deinonychowi unoszenie do góry potężnych, hakowatych szponów tak, by nie stykały się z podłożem. Zapobiegało to ich uszkodzeniu. Pozostałe pazury, mniejsze i bardziej tępe, pomagały mu odbijać się od ziemi i zachowywać równowagę.

Deinonych miał szczupłe ciało, wsparte na silnych, smukłych nogach. Bardzo mocne stawy skokowe wytrzymywały ogromne obciążenia w czasie biegu. W kościach czaszki zwierzęcia znajdowały się otwory, zmniejszające ciężar jego głowy. Naukowcy sądzą, że deinonych mógł biegać z szybkością 40 km/godz. - szybciej, niż sprinter na zawodach. Deinonychy polowały w grupach, tak jak współczesne dzikie psy, przemierzające sawanny Afryki. Prawdopodobnie czaiły się w pobliżu stad tenontozaurów czy innych roślinożernych olbrzymów, wypatrując młodych lub chorych zwierząt, które nieopatrznie zbliżyły się do ich kryjówki. Wówczas atakowały. Jeden ze szponów drapieżnik wbijał w ciało ofiary, drugim rozrywał jej miękkie podbrzusze. Reszty dokonywały ostre, zakrzywione w tył zęby, uniemożliwiajace oswobodzenie się zdobyczy. Ogon deinonycha był usztywniony kostnymi prętami. Wyprostowany, uniesiony ogon pozwalał zwierzęciu utrzymywać równowagę w czasie szybkiego biegu, mógł też - niczym ster - pomagać w omijaniu przeszkód. Paleontolodzy. Badający czaszkę deinonycha zwrócili uwagę na wielkie oczodoły. Może to, ich zdaniem, świadczyć o tym, że ten dinozaur miał iście sokoli wzrok, pozwalający mu z dużej odległości dostrzec zdobycz.