Strona Główna
         Wymarcie
         W Polsce
         Rekordy
         Allosaurus
         Ankylozaurus
         Brachiozaurus
         Deinonych
         Diplodocus
         Galliminus
         Iguanodont
         Parasaurolophus
         Spinozaurus
         Stegozaurus
         Triceratops
         Tyranozaurus
         Velociraptor

 




Triceratops


Dinozaury - brachiozaur

Triceratops, czyli "twarz o trzech rogach". Był to dinozaur o przeciętnej wielkości: dziewięć metrów długości i trzy metry wysokości. Był bardzo dobrze przystosowany do obrony i szarży. Na głowie Triceratops miał trzy rogi: jeden na czubku nosa, a dwa nad oczodołami. Wokół szyi miał on natomiast jaskrawy kostny kołnierz. Te dwie rzeczy pełniły funkcję obrony i kontrataku na drapieżnego napastnika, nawet Tyranozaura, oraz walki w okresie godowym z drugim samcem. Walki między triceratopsami odbywały się również w celu wybrania przewodnika stada.

W przepychankach między samcami Triceratopsy nie używały jednak swoich trzech jednometrowych rogów brwiowych do zadawania ran, znaleziono jednak skamieniałe uszkodzone kołnierze kostne. Wskazuje to na to, że walki samców były bardzo zażarte. Szarżujący nosorożec jest bardzo niebezpieczny, a co dopiero biegnący z szybkością 35 km/godz. Triceratops, nieco podobny, ale o wiele większy od nosorożca! Prawdopodobnie już sam widok szarżującego dinozaura potrafił odstraszyć nawet Tyranozaura. Triceratopsy żyły w górnej Kredzie, 70- 66 milionów lat temu w Ameryce Północnej. Triceratops znaczy "trójrogie oblicze". Został znaleziony i opisany po raz pierwszy w 1889 roku przez znanego paleontologa Othniela Marsha. Triceratops był dużym ceratopsem. Miał niewielki, gruby róg na nosie i dwa długie, osiągające do 1 metra, rogi nad każdym okiem. Prawdopodobnie używał ich jako broni przed drapieżnikami i jako narzędzie zbrodni w walce o samicę podczas godów. Szczególnie potężne były przednie nogi Triceratops, które musiały dźwigać jego niezwykle ciężką głowę.

Triceratops miał wokół szyi duży kołnierz kostny, który chronił barki i był odporny na ciosy, zadawane przez inne dinozaury. Choć tak naprawdę nikt nie wie, jakiej barwy były dinozaury, naukowcy sądzą, że kołnierz Triceratops mógł, w okresie godów, przybierać jaskrawą barwę. Triceratops był roślinożerny. Obcinał gałązki i liście podobnym do papuziego dziobem, potem rozdrabniał pkarm rzędami zębów osadzonymi z tyłu paszczy. Na miejsce zużytych zębów wyrastały mu nowe. Prawdopodobnie samce Triceratops walczyły między sobą o przywództwo w stadzie i względy samic. Ale nie używały przy tym rogów do np. kucia się w bok czy tym podobne. Prawdopodobnie te dinozaury praktykowały metodę w "przepychanki" - dwa samce popychały się i zwierając się rogami zderzały potężnymi głowami, aby udowodnić, który z nich jest silniejszy. Czasem prawdopodobnie zwierały się mocno i nie mogły się odsunąć do tyłu aby rzucić się na siebie. Wtedy potrząsały głowami i wtedy naprawdę się przepychali.

Mogło się tak zdarzyć, że stary Triceratops złamał róg podczas bitwy. Wtedy róg mu już niestety nie odrastał i był łatwiejszym łupem dla drapieżników. Nawet tak duże dinozaury, jak np. Tyrannosaurus musiały być naprawdę w depresji i głodzie aby zaatakować dorosłego Triceratops - mógł im zadać groźne rany swymi ostrymi rogami. Sam był dobrze zabezpieczony przed atakami drapieżników. Kostny kołnierz i gruba skóra z twardymi wyrostkami na grzbiecie skutecznie chroniły go przed ich ostrymi kłami i pazurami. Triceratops mógł szarżować na przeciwników z szybkością 35 km/h. Prawdopodobnie już sama szarża tego podobnego do nosorożca dinozaura wystarczała do odstraszenia wielu drapieżników.