Strona Główna
      Broń sieczna
      Miecze
      Topory
      Sztylety
      Broń obuchowa
      Maczugi
      Młoty
      Broń drzewcowa
      Włócznie
      Glewie
      Broń strzelecka
      Łuki
      Kusze
      Pancerze ochronne
      Hełmy
      Zbroje
      Tarcze


     


Najwcześniejsze okazy hełmu (staropolskie szłom) pochodzą z III tysiąclecia p.n.e z kręgu kultury mezopotamskiej. Hełm to bojowa osłona głowy wykonana z wytrzymałego materiału - mógł to być metal (miedź, brąz, żelazo, stal, rzadziej złoto lub srebro), utwardzona skóra, płytki rogu lub nawet twarde drewno.

Średniowiecze w Europie obrodziło różnorakimi odmianami hełmów, poczynając od popularnego na całym kontynencie w X-XI w. hełmu normandzkiego poprzez różnego rodzaju hełmy garnczkowe (oraz wywodzące się z nich hełmy wielkie), łebki i kapaliny po przyłbice, barbuty i salady.

Osobne zagadnienie stanowią wszelkiego typu kaptury kolcze oraz - ze względu na specyficzne zastosowanie i odrębność konstrukcyjną - hełmy turniejowe.

Hełm jest jedyną częścią uzbrojenia ochronnego, która nieprzerwanie jest rozwijana od zarania dziejów ludzkości do dziś. Obecnie wykonuje się wysokowytrzymałe hełmy wojskowe z tworzyw sztucznych, m.in. kevlaru. Należy zauważyć, że na współczesnym polu walki wracają do łask również inne elementy uzbrojenia ochronnego - kamizelka kuloodporna to nic innego jak spadkobierczyni średniowiecznych i późniejszych zbroi...