Strona Główna
      Broń sieczna
      Miecze
      Topory
      Sztylety
      Broń obuchowa
      Maczugi
      Młoty
      Broń drzewcowa
      Włócznie
      Glewie
      Broń strzelecka
      Łuki
      Kusze
      Pancerze ochronne
      Hełmy
      Zbroje
      Tarcze


Broń obuchowa jest z pewnością najstarszym typem broni znanym ludzkości. Pierwsze prymitywne maczugi (z kości czy drewna) należą właśnie do broni obuchowej.

Broń obuchowa w różnych swych odmianach jest przeznaczona zadawania miażdżących ciosów lub cięć w walce wręcz, a także do miotania. Składa się z elementów o różnorodnych kształtach osadzonych na drewnianych lub metalowych trzonach. Broń taka razi przede wszystkim swoją masą, jej skuteczność zależy od odpowiedniego ukształtowania żeleźcca, jego masy i wyważenia całej broni. Nie bez powodu uważa się, że cios toporem może być groźniejszy w skutkach, gdy zadany jest właśnie obuchem a nie ostrzem.

W średniowieczu broń obuchowa była stosowana zarówno przez rycerską jazdę, jak i plebejską piechotą (na jej wyposażeniu przetrwała do XIX w.). Niektóre typy broni obuchowej były oznakami władzy - na przykład berło, czy buława.

Zależnie od kształtu żeleźcca broń obuchowa wymaga różnej taktyki walki. Nadziak służył do rozbijania zbroi przeciwnika częścią obuchową, a także do przebijania jej ostrym dziobem. Z kolei wszelkiego rodzaju buławy albo też buzdygan (widniejący już na tkaninie z Bayeux, przedstawiającej podbój Anglii przez Normanów, a rozpowszechniony w Europie przez Krzyżowców) są głównie brońmi miażdżącymi (niektóre buzdygany ze względu na ostro zakończone pióra mogły również przebijać zbroje). Ostrze topora zadaje ciosy rąbiące, obuch miażdżące. Bronie te, jako jednoręczne, używane były najczęściej w parze z tarczą.

Nie można zapominać o wszelkiego rodzaju cepach bojowych - kiścieniach - które zależnie od kształtu zamocowanych na końcu łańcucha ciężarków, mogły miażdżyć a nawet szarpać (jeśli na końcu były haki). Na polu walki w różnych epokach występowała również dwuręczna broń obuchowa -chociażby pod postacią dwuręcznych toporów, czy też zaliczanych często do broni drzewcowej berdyszów.