Strona Główna
      Broń sieczna
      Miecze
      Topory
      Sztylety
      Broń obuchowa
      Maczugi
      Młoty
      Broń drzewcowa
      Włócznie
      Glewie
      Broń strzelecka
      Łuki
      Kusze
      Pancerze ochronne
      Hełmy
      Zbroje
      Tarcze


Broń strzelecka, to ręczna broń służąca do miotania pocisków zaopatrzonych w grot - strzał lub bełtów. Pocisk wyrzucany jest z tej broni przy użyciu energii skumulowanej w napiętej cięciwie, zamocowanej do łęczyska i odkształcającej je.

Najstarszą znaną ludzkości bronią strzelczą jest łuk, który pojawił się już w okresie neolitu. Dziś jako broń sportowa jest używany na całym świecie, a w niektórych państwach również poluje się jeszcze przy użyciu łuków. Konstrukcje te mają ogólną zasadę działania taką samą jak pierwsze łuki prehistoryczne, jednak postęp techniczny doprowadził do tego, że niewiele przypominają pierwowzór, czy łuki średniowieczne.

Drugą bronią strzelczą, szeroko stosowaną w średniowieczu, była kusza Prostsza w użyciu, o większej sile rażenia. Raz naciągnęta była zawsze gotowa do strzału, stąd jej staropolska nazwa samostrzał. Była bronią na tyle skuteczną i niebezpieczną, że zasłużyła sobie na zakaz stosowania przeciw chrześcijanom, wydany przez Sobór Laterański w 1139 roku i potwierdzony przez papieża Innocentego III. Oczywiście nikt tego zakazu nie przestrzegał.