Strona Główna
      Broń sieczna
      Miecze
      Topory
      Sztylety
      Broń obuchowa
      Maczugi
      Młoty
      Broń drzewcowa
      Włócznie
      Glewie
      Broń strzelecka
      Łuki
      Kusze
      Pancerze ochronne
      Hełmy
      Zbroje
      Tarcze


     


Sztylet (puginał, staropol. tulich) to krótka broń sieczna, jedna z najstarszych broni tego typu. Jako broń bojowa, sztylet stanowił najczęściej uzupełnienie innej, długiej broni siecznej, w średniowieczu przy pewnych okazjach był noszony zamiast miecza. Sztylet jako lewak stanowił wraz z rapierem tzw. garnitur - ale to już epoka renesansu.

Puginał wykonany był zazwyczaj w całości z żelaza, czasem trzon był wykonany z innego materiału. Głownia w zależności od typu mogła być płaska w przekroju (np. w baselardzie - patrz niżej), bądź graniasta (w sztyletach służących wyłącznie do zadawania pchnięć). Głownię od rękojeści oddzielał zazwyczaj niewielki jelec. W popularnym w XIV i XV wieku sztylecie tarczowym rolę jelca spełniała kolista tarczka, identyczna znajdowała się na końcu trzona rękojeści - razem dawały idealne oparcie dłoni zaciśniętej na rękojeści.